ALWAYS A BODY, ALWAYS A THING

Στο έργο Always a Body, Always a Thing η Παπαμαργαρίτη εξετάζει τη μεταμόρφωση και τη μορφολογική/οντολογική ρευστότητα και μέσα από μια σειρά παράδοξων –καταγεγραμμένων ή και φανταστικών– περιστατικών με κοινό χαρακτηριστικό την κατάποση πλαστικού από έμβιους οργανισμούς (ψάρια, βατράχους), οι οποίοι έτσι μεταλλάσσονται, καθώς και την εμφάνιση πλήθους αχαρακτήριστων άμορφων μα- ζών σε φυσικά τοπία (λιβάδια, λίμνες).