ΟΣΑ ΞΕΠΛΥΝΕ Η ΒΡΟΧΗ

Μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας ξυπνά στη σκηνοθέτρια αναμνήσεις από μια εποχή πρώιμης νιότης. Mια βόλτα σαν ερωτική επιστολή σε εραστές και εαυτούς του παρελθόντος. Ερωτήματα για το πώς σφυρηλατείται η γυναικεία ταυτότητα εγείρονται μέσα από μια κυκλική πορεία, όπως στον αιώνιο κύκλο του ήλιου και της βροχής, της ζωής και του θανάτου.