ΜΕΘΥΣΜΕΝΑ ΑΛΟΓΑ

Γεννήθηκε το 1969 στην πόλη Μπανέ κοντά στα σύνορα Ιράν-Ιράκ, στην επαρχία του Κουρδιστάν, στο Ιράν. Είναι ο πρωτότοκος γιος μιας οικογένειας επτά παιδιών. Ζούσε στο Μπανέ ώσπου, στην ηλικία των 12, εμφύλιες συρράξεις ανάγκασαν την οικογένειά του να μετοικήσει στο Σαναντάτζ, στο κέντρο του ιρανικού Κουρδιστάν. Αφού τελείωσε το σχολείο στο Σαναντάτζ, το 1992, μετακόμισε στην Τεχεράνη. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία στο πεδίο της βιομηχανικής φωτογραφίας. Παρακολούθησε μαθήματα στο Ιρανικό Κολέγιο Τηλεόρασης, αλλά δεν αποφοίτησε ποτέ. Αντί να ακολουθήσει τον κλασικό δρόμο για να χτίσει καριέρα, προτίμησε να γυρίζει αδιάκοπα μικρού μήκους ταινίες, πεπεισμένος πως αυτό είναι το μοναδικό μονοπάτι που οδηγεί στην τέχνη του κινηματογράφου. Ξεκίνησε να γυρίζει ντοκιμαντέρ μικρού μήκους με φιλμάκια 8χιλ. Υπακούοντας στο ένστικτό του και επιμένοντας στην πρακτική προσέγγιση της τέχνης του σινεμά, ανέπτυξε ένα μοναδικό κινηματογραφικό ύφος που σύντομα κέρδισε διεθνή αναγνώριση. Η καταξίωση ήρθε με το Life in a Fog (1999), μια από τις πιο διακεκριμένες μικρού μήκους ταινίες που έγιναν στο Ιράν. Μετά από αυτήν την επιτυχία, ο Γκομπαντί συνέχισε με το Υπάρχουν ακόμα μεθυσμένα άλογα, την πρώτη μεγάλου μήκους κουρδική ταινία στην ιστορία του Ιράν. Αποσπώντας βραβεία σε διάφορα διεθνή φεστιβάλ του κόσμου, ο Γκομπαντί τράβηξε την προσοχή της διεθνούς κοινότητας ως πρωτοπόρος του κουρδικού σινεμά. Όλες οι ταινίες που θα γυρίσει στο εξής θα προβληθούν σε διεθνή φεστιβάλ, θα συζητηθούν, αλλά θα προβληθούν ελάχιστα, ή και καθόλου, στην πατρίδα του. Το 2009 ο Γκομπαντί θα ολοκληρώσει το Ποιος φοβάται τους γάτους της Περσίας; ένα ντοκιμαντέρ με στοιχεία μυθοπλασίας για την αντεργκράουντ ανεξάρτητη μουσική σκηνή της Τεχεράνης, γυρισμένο στο Ιράν χωρίς άδεια και κάτω από εξαιρετικά περιοριστικές συνθήκες. Αναγκάστηκε τότε να εγκαταλείψει το Ιράν, και έκτοτε συνεχίζει να ζει στο εξωτερικό. Η τελευταία του ταινία, Η εποχή του ρινόκερου (2012), γυρίστηκε στην Κωνσταντινούπολη.