ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ, ΝΑΙ

Γεννήθηκε στο Λονδίνο. Έμαθε σινεμά χάρη στη δουλειά της ως μοντέζ, ενώ ταυτόχρονα γύριζε ταινίες μικρού μήκους – εντελώς ανεξάρτητες παραγωγές. Ανακάλυψε την πρακτική του σινεμά ντιρέκτ στο Ατελιέ Βαράν, και γύρισε κάμποσα ντοκιμαντέρ. Τα ντοκιμαντέρ Les Patients, Recreations και Coute que coute κέρδισαν πολυάριθμα πρώτα βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ. Τα δύο τελευταία, μάλιστα, βρήκαν διανομή στις αίθουσες, εδραιώνοντας μια νέα σχολή στο γαλλικό ντοκιμαντέρ. Το 1997, παρουσίασε στο «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθέτων», στις Κάννες, την πρώτη της μεγάλου μήκους φιξιόν, το Διαφορετικά, ναι, την ιστορία μιας γυναίκας που προσποιείται πως είναι έγκυος και κλέβει ένα παιδί. Από την ανάθεση του καναλιού Arte να σκηνοθετήσει μια ταινία για τους φοιτητές του TNS στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προέκυψε το Ca c’est vraiment toi, ένα υβρίδιο μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, που κέρδισε και το βραβείο καλύτερης ταινίας μυθοπλασίας, και το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ στο Φεστιβάλ του Μπελφόρ. Μετά από μια εμπειρία στο θέατρο, επέστρεψε στο ντοκιμαντέρ, σκηνοθετώντας το 800 km de difference/Romance και το Mimi (Φεστιβάλ Βερολίνου 2003), που βρήκαν αμφότερα διανομή στις αίθουσες. Η δεύτερη μεγάλου μήκους μυθοπλασία της, το Θα καείς, προβλήθηκε το 2006 στο «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών» στις Κάννες. Το 2008 γύρισε την ταινία Τα γραφεία του Θεού, στην οποία συνεργάστηκαν ηθοποιοί όπως οι Ναταλί Μπέι, Νικόλ Γκαρσία, Μισέλ Μπουζενά, Μπεατρίς Νταλ, Ρασίντα Μπραχνί, Ιζαμπέλ Καρέ, Εμανουέλ Μουρέ, με μη επαγγελματίες ηθοποιούς. Η ταινία προβλήθηκε επίσης στο «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών».